Insomnia, deel 20

Ik merk dat hij een serie-eter is: hij vist eerst alle stukjes kip uit het currystoofpotje, daarna de groentjes om te eindigen met het naanbrood, dat hij in reepjes trekt en in de saus dopt. Met het allerlaatste stukje veegt hij zijn bord schoon. Ik glimlach. Hij knipoogt. Dat doet hij graag, knipogen. We zitten ondertussen aan de tweede fles wijn, wat best veel is … Lees verder Insomnia, deel 20

Alles is voor altijd

En dan komt het terug. Onverwachts. Onverdiend. Op een onbeduidende plaats. Een klap frontaal in mijn gezicht. Omdat het leven zo is. Een steek midden in mijn hart. Omdat jij het bent. En dan wil ik terugslaan. Veelzeggend. Niets ontziend. Alles betekenend. Maar ik moet me goed voelen door mezelf. Niet door een ander neer te halen. Bewaken dat mijn hart niet opnieuw openscheurt. En dan val ik terug … Lees verder Alles is voor altijd

Zuiderburen

Hij bloedsgewijs volbloed Arabier, in de praktijk demi demi. Geen Ramadan, wel offerfeest. Geen schoenen in huis en geen varkensvlees. Wel drinken als een Rus en roken als een Turk. Hij is geen Turk, maar komt uit de Noord-Afrikaanse zone en woont op Antwerpen Zuid. Zij volbloed bleekscheet, zowel in theorie als in praktijk. Eet alles en graag suiker. Schoenen blijven aan in huis en … Lees verder Zuiderburen

Maakt niet uit hoever je loopt

Soms is het duidelijk met één blik: vrienden voor het leven. Zij zijn zo: lotgenoten op hetzelfde pad. Ergens onderweg zullen ze het ongetwijfeld verwarren met de romantische liefde. Eentje van hen zal verliefd worden op de andere. Wellicht zij, nadat een of andere foute gast haar hart heeft vertrappeld. Ze zal het nooit luidop zeggen, maar hij zal het lezen in haar ogen en … Lees verder Maakt niet uit hoever je loopt