Eeuwig lente in mijn hoofd

Ik wil leven met eeuwig lente in mijn hoofd. De bibberwinter uit zicht en de belofte van een zwoele zomer. Frisse ochtendstonden en tastbare warmte na het middaguur. Nog kaalheid tussen de takken van de bomen waardoor sluierwolken zichtbaar zijn. Toch genoeg groen en bloem die het straatlandschap kleuren. Pootjebaden is lekker, voor zwemmen is het te koud. Zand tussen de tenen of jonge grassprieten al dan niet bestrooid met madeliefjes. Buitendrukte van jewelste als de eerste terrasstoelen worden uitgestald. Lachende wangen met sproetjes en zonverbrande neuzen met nieuwe blitse zonnebrillen.

En dan verdwalen als een toerist in mijn eigen leven. Alsof ik alles voor de eerste keer zie. Mijn straat, mijn stad, mijn land. Prachtige plekken en als ze dat eigenlijk niet zijn, maakt de lentezon ze alsnog mooi. Blije gezichten met verlichte harten. Zelf vederlichte voeten en blosjes op mijn wangen. Buiten wordt binnen en binnen sluit onmerkbaar aan bij buiten. Park, plein, groen, steen, alles één. Hangen met dierbaren en nog te ontdekken zielen en iedereen goedgemutst. Nieuwe plekken met mensen met andere inzichten of eigenzinnige ideeën. Waarmee ik akkoord ga, maar eigenlijk vaker niet.

En elke ochtend nieuwsgierig opstaan. Niet wetend waar, wanneer en met wie de dag zal eindigen. Want er zijn ontelbare dingen te weten en ontiegelijk veel dingen te doen. En als ze dan niet zijn geweten of gedaan, is er nog altijd een zonnige morgen en ook nog een dag daarna. Of toch gewoon alles vandaag, want de dag is eindeloos. De nacht kort, maar het ene feest gaat naadloos over in het andere. Genieten van het gehypte drankje van het moment. Dansen tot het ochtendgloren en dan ontbijten aan de rivier. Overal de mogelijkheid tot blote voeten en sowieso een lichte bries door de haren.

Elke minuut het gevoel dat vriendschap kan ontstaan, dat banden voor het leven worden gesmeed. Elk moment het idee dat liefde kan gebeuren. Iedereen met lentekriebels, iedereen topgezind met veel energie en soms oncontroleerbare euforie. Zindering in de lucht en lopen op wolken. Cupido met zijn pijltjes op scherp, overal op de loer. Ja, ik wil leven met eeuwig lente in mijn hoofd, ongeacht het seizoen. Niet gevoelig aan de winterblues. Geen last van het vallen van de bladeren. Los van zomers de niet zomeren. Los van lentes met een identiteitscrisis. Gewoon eeuwig lente in mijn hoofd zoals lente hoort te zijn.

Advertenties

3 gedachtes over “Eeuwig lente in mijn hoofd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s