Throwback Thursday

Misschien had ik het wel moeten doen: met jou mee naar Montpellier. Maar ik had het zo leuk in Barcelona en dacht niet aan morgen of later. We liepen met onze hoofden in de wolken: verliefd op elkaar en op het leven. Na vijf dagen hemel op aarde was je vakantie voorbij. Je vroeg mij mee naar jouw leven en ik zei nee.

Je was knap, een durver en geestig, maar vooral een grote gever. Je beloofde me een lach voor altijd en je liefde voor eeuwig. Zelfs je roze bril had geen verweer tegen de donkere bui: het bleef bij nee. Ik zei: “Montpellier is niet Barcelona.” En dat roze wolken ook worden verdreven. Het brak je hart. Maar de gedachte dat het anders kon, verlamde het mijne.

Je was boos en verdrietig en je voelde je van alle liefde verlaten. Je vertrok met de noorderzon: zonder afscheid, niets gezegd, niets geschreven. We hebben geen nummers uitgewisseld en de tijd heeft je naam uit mijn geheugen gewist. Ik hoop dat je grote hart goed is geheeld. En dat je lach is terug gekomen en er altijd gebleven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s