Insomnia, deel 26

Het is telkens weer een beetje wennen aan Sam, als ik hem een paar dagen niet heb gezien. Eigen aan prille liefde. Maar dankzij onze smartphones weet ik wel dat hij donderdagavond een leuke les fotografie had en dat vrijdag een zware dag op school was. De leerlingen worden een beetje onrustig in de aanloop naar de paasvakantie.

We zijn op weg naar Antwerpen met mijn auto, met Sam achter het stuur. Ik heb geen zin in rijden, want ik heb de afgelopen dagen heel wat kilometers afgelegd en ik ben een beetje uitgelaten. We zijn op weg naar het verjaardagsfeest van Kate en daar zijn mijn vrienden. En ik ga erheen met Sam.

Het boek dat ik voor Kate kocht ligt netjes ingepakt op de achterbank. Naast de fles rode wijn voor papa Steve, daar heeft Sam voor gezorgd. In Antwerpen stoppen we nog voor een boeket bloemen voor mama Saskia. In mijn oude bloemenwinkel, in mijn oude straat, in mijn oude buurt.

Het is er druk, maar dat geeft me tijd te bedenken welk kleurenpalet Saskia mooi zou vinden. Terwijl ik mijn neus in een witte lelie steek, spreekt een vrouw me aan: “Wat een leuke laarzen. Mooie tint rood.” Ik zeg dat het mijn lievelingslaarzen zijn, omdat ze zitten als gympen en bij alles passen: jeans, jurkjes, maatpakken, alles.

Ik schat haar eind zestig. Naturelle vrouw, geen poespas. Zilvergrijs haar, blauwgroene ogen, guitige lach. Als een tiener. Ze laat me haar pasgelakte nagels zien: “Mijn nagels en jouw laarzen passen samen.” Ze heeft gelijk: dieprode nagellak. “En weet je wat er nog zo leuk aan is?”

Ik weet dat het een retorische vraag is en ik ben nieuwsgierig. “De kleur heet ‘Pirate’. Van Channel. Stoer, hé!” We moeten beiden lachen. Dat wil ik worden later als ik groot ben: een vrouw met piratennagellak.

Als ik in de auto stap, vraagt Sam waarom ik zo’n plezier heb. “Piraten,”  antwoord ik en laat hem het boeket zien met een diversiteit aan rood en wat springerig groen.

Als we op het kinderfeestje aankomen is het op zijn einde aan het lopen. Het neerhalen van de piñata heeft energie gekost en de tijdelijke sugar rush is uitgewerkt, dus Kate en Co zijn best rustig. Volwassenen komen nog even samen, om de vermoeide kroost te verzamelen en de dag af te ronden.

Steve en Sam zijn diep in een gesprek over wijn. Het cadeau valt blijkbaar in goede aarde. Wat me wel blij maakt, want ik wil graag goed scoren met mijn lief. Saskia is al verkocht. Ik wist het van haar eerste blik en zij wist dat ik het wist.

Ik praat met ouders die ik ken van – meestal heugelijke –  levensgebeurtenissen uit het verleden, met familie die soms een beetje als de mijne voelt en uit het oog verloren kennissen. Er wordt gepolst bij hippe vrienden ‘waar naartoe’ en een aantal buren regelen last-minute een babysit.

Sam heeft Saskia overtuigd mee te gaan en Steve blijft thuis. Iemand moet waken voor Kate. Maar niet voordat ik haar een verhaaltje voor het slapengaan heb verteld. Daar staat ze op. Ze heeft een verhaal gekozen uit haar nieuwe boek, het verhaal met de mooiste tekening. In mijn beste Engels lees ik het verhaal van Joan Jett voor. Kate corrigeert mijn uitspraak, onder andere bij de woorden ‘thirteen’ en ‘chance’, en mijn uitspraak van de letter R.

Advertenties

Een gedachte over “Insomnia, deel 26

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s