Insomnia, deel 28

We worden wakker in de logeerkamer van Saskia en Steve. Na het voorval met de ex zijn we nog zwaar doorgezakt en hebben we te diep in het glas gekeken. Hippe vrienden hebben ons naar feestjes van allerlei allooi geloodst en om vijf uur ’s ochtends heb ik me in een pyjama van Saskia gehesen en een tandenborstel geleend.

De zwakke ochtendzon piept onder het gordijn door en ik kruip dicht tegen Sam aan. Dankbaar voor hoe hij gisteren met de situatie is omgegaan en dat zeg ik hem ook. De fijne ontmoeting met mijn vrienden, de spontane kennismaking met de stad en het minder aangename treffen met mijn ex. Ik verontschuldig me voor dat laatste. “Het is oké,” zegt hij en ik schuif nog dichter tegen hem aan.

En dan komt Kate de kamer binnengestormd. Ze is over the moon – haar woorden – omdat we er nog zijn. Maar dat kan ook zijn doordat papa Steve een voorraad ontbijtkoeken gaan halen is of vanwege de versgeperste smoothies van mama Saskia. Of omdat ze in de zetel mag eten terwijl ze in haar nieuwe boek leest. Ze vraagt me welk verhaal mijn favoriet is. “Dat van Zaha Hadid,” zeg ik en ik sla het boek op die pagina open. Dan wordt dat haar verhaal van de dag en weg is ze.

Steve zit er monter bij. Ook Sam lijkt niet geteisterd door een kater. Saskia en ik daarentegen … Dafalgan wordt aangerukt en liters water. En ook spek met eieren, wat ervoor zorgt dat Sam en ik vertellen over mijn hipster bovenburen en het leven in Brussel. Over onze ontmoeting in het netelveld en over Leon. Maar ook de verhalen van gisteren komen naar boven. Als het over de ontmoeting met Guillaume gaat, neemt Sam me vast en kust me op mijn hoofd.

Het ziet ernaar uit dat het een mooie lentedag wordt en plannen voor de dag worden gemaakt. En dan rinkelt Sams gsm: “Esther,” zegt hij en stapt richting terras.

“Zus,” vertaal ik naar Saskia en Steve. Ik word er kregelig van en hoop dat ze het niet merken. Het is zondagochtend elf uur, wat kan er nou zo dringend zijn? Ik denk aan de belofte die ik mezelf heb gemaakt: om er Sam gewoon over aan te spreken. Maar dit is niet het goede moment. Alles is zen, dus ik ga nu geen moeilijke vragen stellen.

Ik ben opgelucht als we thuis zijn en Sam naar zijn eigen huis gaat. Even terug op mezelf. Weg van de ex, weg van Sam en weg van zijn zus. Ik ben blij dat morgen een drukke werkweek start, de focus op iets anders.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s