Zoals vroeger

Vanuit bed kan ze een streepje licht onder de deur zien, waaruit ze kan afleiden dat hij in de kamer ernaast alweer een slapeloze nacht wegdrinkt, met de herhalingen op Canvas als metgezel.

Ze beeldt zich in dat hij voetbal kijkt met zijn makkers. Zoals vroeger. Dat ze allemaal sjaals dragen in de Belgische driekleur. Bier uit flesjes, gefrituurde hapjes en onaangeroerde groenten in hapklare stengels staan op de salontafel. Ze duikt dieper haar boek in en probeert de mannen te negeren.

Ze doet alsof hij uit poolen is met zijn broers en dat hij straks thuiskomt, ruikend naar goedkope whisky en gehuld in een schrale walm van sigaretten. Zoals vroeger. Ze hoopt dat hij haar wakker maakt als hij er is. Zodat ze samen kunnen lachen met zijn verhalen over marginale figuren met bomberjacks en foute muziek in de poolhall.

Ze verbeeldt zich dat ze nog maar net thuis zijn van een nachtje stappen en dat ze samen frietjes met spiegelei hebben gebakken. Zoals vroeger. Dat hij nog even gaan kijken is of de frietketel wel degelijk uitstaat en zo meteen naast haar in bed glipt.

Ze doet alsof ze hem niet wil storen als ze passeert op weg naar het toilet. Want hij heeft een strakke deadline, zijn artikel moet morgen voorgelegd worden aan de eindredacteur. Hij zit op de grond met de laptop op schoot en een zooi van papieren en knipsels omringen hem. Zoals vroeger.

Op de verjaardagskalender in het toilet zijn een aantal namen met Tipex verwijderd. Levens verdwenen onder een laagje wit, dat ze er zo met haar vingernagel zou kunnen afkrabben. Administratief verwijderd door hem. Uit het oog, maar niet uit het hart.

Ze gaat naar de kinderkamer en doet alsof de tweeling slaapt. Otto heeft vast wilde dromen gehad, want hij heeft zijn dekbed van zich afgeschopt. Zoals vroeger. Ze dekt hem toe. Nona is gaan slapen met haar pointes waar ze eigenlijk nog niet op kan dansen, maar ze wil zo graag een prima ballerina worden. Zij doet ze voorzichtig uit en stopt haar dochters voetjes warm onder. Zoals vroeger.

Op weg naar haar slaapkamer valt haar oog op de ingekaderde doodsberichten op de halkast: Otto en Nona. De enige herinnering die zij van hem in huis mocht houden. Ze doet alsof ze de kaders niet ziet en bedenkt dat ze morgen American pancakes zal maken voor ontbijt. Zoals vroeger. Daar is de tweeling verlekkerd op. En hij ook.

Advertenties

6 gedachtes over “Zoals vroeger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s